ความตาย- กลัวทำไม

posted on 07 Apr 2011 19:40 by life-education
คนเคยตาย เคยได้ยินเหมือนกันที่ว่ามีคนตายแล้วฟื้น
คนใกล้ตาย มักเป็นคนป่วยที่หมอไม่รับรักษาญาติพี่น้องต่างยอมรับสภาพทำใจ
คนกลัวความตาย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่มีใครหลุดพ้นหลีกหนีภาวะนี้ไปได้
ป้าคิดว่าป้าผ่านด่านนี้ไปได้(บ้าง)แล้วนะ
เรื่องมีอยู่ว่า ปีนี้สังขารมันฟ้องเดี๋ยวเป็นนั่น ปวดนี่ ไม่เคยหยุด ไปทำกายภาพเป็นอาจินต์ นับตั้งแต่ปีก่อนนู้น
ที่ทะเล่อทะล่าตกระไดพลอยโจนจนข้อเท้าระบมบวมไป 7 วันที่หมอห้ามเหยียบพื้น หลังจากนั้นมันก็นำไปสู่
การปวดขาปวดคอ ปวดไหล่ ปวดรอบ ๆคอ ลามไปถึงเนินอก ก็เดินเข้าเดินออกทำกายภาพบำบัดไป
ทำกายบริหาร จนวันหนึ่งได้เรื่องเส้นมันคงหลุดจากการพันหรือพังพืดก็ไม่รู้ มันลั่นจากแขนขวาทะลุแขนซ้าย อาการตามมาก็คือร้าวเจ็บแสบที่หน้าอก ก็กลั้นใจลองคลำ ๆ ดู ก็พบเหมือนมีก้อนเนื้อในอก ก็ตกอกตกใจ
 ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งอัดอึดปนรันทดท้อ
มีก้อนเนื้อในเต้ามันก็นำไปสู่ความคิดเรื่องมะเร็งเต้านม ความกลัวก็แล่นเข้ามาครอบงำ กลัวจับจิต
นี่เราจะมีชีวิตได้อีกกี่วัน กี่เดือน จะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน จะถึงปีไหมนะ เราจะรักษาทันไหม
การรักษาจะยากลำบากเจ็บปวดแค่ไหน ใครจะมาดูแล คนแก่สาวโสดที่เคยทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
อยากไปไหนก็ไป อยากทำอะไรก็ทำ กิน นอน ไปเที่ยวไม่เคยพึ่งใคร
 โอย..... สารพัดความกลัว ความสงสารตัวเอง มันพรั่งพรู
คืนนั้นผ่านไปอย่างเศร้าหมอง ไม่ถึงกับหลั่งน้ำตาหรอกนะ แต่ก็หม่นหมอง อยากร้องไห้ แต่ก็ฝีนไว้
รุ่งเช้าไปทำงานบอกเพื่อนร่วมงานคู่ซี้ว่าป้าเป็นอะไร แล้วป้าก็วิ่งเต้นหาข้อมูลว่าควรจะไปพบหมอคนไหนดี
คิดยาวไปถึงว่า ถ้าต้องผ่าตัด ถ้ามีหมอที่มีคนรู้จักแนะนำให้ก็คงอุ่นใจ ก็เลยต้องบอกให้พี่ชายรู้
เขาก็แนะนำหมอให้ แต่พระเจ้า เจ้าขา ทำไมป้าต้องรออีก 2 วันหมอถึงจะเข้าเวรตรวจ มานึกดูนี่คือ
ความกรุณาของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่ทรงเอื้ออาทรต่อป้า เพราะสองวันต่อมาเป็นสองวันที่ป้าได้ตั้งสติ
เรียนรู้ธรรมะ มากขึ้น
เริ่มตั้งแต่คิดถึงสัจธรรมที่ว่า เกิดมาต้องตาย จะตายเมื่อไหร่ไม่ขึ้นอยุ่กับ เพศ วัย ยังไง ก็ต้องตาย
แล้วเราเป็นใคร ยังไงก้ต้องตาย จะเจ็บ จะตาย มันก็เป็นธรรมดาโลก
ประกอบกับในวันรุ่งขึ้นที่คลำพบก้อนเนื้อ อีเมล์ที่ใครต่อใครส่งมา ทำไมมันประจวบเหมาะซะจริง
มีแต่เรื่องของความตาย การรู้จักและเข้าถึงความตาย การตั้งจิตเผชิญกับความตาย หลักธรรมต่าง ๆ
ที่มุ่งสู่ความจริงที่ว่าไม่มีใครพ้นความตาย แต่ก่อนตายควร ทำความดีให้ถึงที่สุด ฯลฯ ขอบคุณบรรดาญาติมิตร
ที่ส่งสิ่งดี ๆ มาให้ป้าในวันนั้น ที่มันตรงกับสิ่งที่ป้ากำลังเผชิญอยู่ ป้าก็อ่านอย่างใคร่ครวญ ความกลัว
ความหม่นหมองค่อยผ่อนคลาย ทั้ง ๆ ที่โดยปกติเมล์ที่เข้ามามักเป็นเรื่องความงามของดอกไม้ ทิวทัศน์
เรื่องตลกขบขัน ซึนามิ ฯลฯ แต่วันนั้น มันมากไปด้วยหลักธรรม   
วันรุ่งขึ้นป้าเริ่มทำใจได้ จะเป็นจะตายก็แล้วแต่เวรกรรม แล้วแต่วาสนา ไม่มีใครห้ามได้ ความกลัวลดลงไปมาก เลิกเศร้า เพราะมันคงไม่มีประโยชน์อะไร
พอถึงวันนัดป้าก็ไปโรงพยาบาล ไปพบแพทย์ ตอนนี้จิตสงบแล้ว หมอช่วยกันตรวจ แล้วก็บอกว่าไม่น่ากังวลเพราะคงไม่ใช่ แต่ก็ให้ไปทำ Mammogram ซึ่งก็ต้องรออีกครึ่งเดือน
ตอนนี้ ป้าก็รอวันนั้นอยู่ แต่ตอนนี้ จิดค่อนข้างปกติแล้ว จะว่าไม่กังวลก็คงเว่อไป เพราะถ้าเป็นอะไร ก็ต้องรักษา คนอยู่ตัวคนเดียว ถ้าเจ็บป่วย คงสร้างความลำบากเป็นภาระแก่ญาติพี่น้อง ที่เขาก็มีภาระครอบครัวเขาอยู่ แต่ช่างมันเถอะ อะไรจะเกิด ก็ต้องเกิด แล้วเราก็คงแก้ปัญหาได้แหละ อย่ากังวลกับสิ่งที่ยังไม่เกิด ดีกว่า
แต่เอาเป็นว่า ยอมรับสภาพแล้ว เพียงแต่อยากรู้ว่าผลมันจะเป็นอย่างไร ก็ลุ้นอยู่เหมือนกันว่า อยากให้ตรงกับที่หมอบอกไว้ คือไม่มีอะไร
แต่อย่างน้อย ตอนนี้ป้าก็ไม่กลัวความตายแล้ว มีเวลาตั้งสติได้อย่างนี้ก้ถือว่าเป็นบุญแล้ว
ช่วยลุ้นหน่อยก็แล้วกัน นะ

edit @ 7 Apr 2011 21:40:46 by chureesan

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณค่ะ ซาบซึ้งใจมาก โลกนี้ยังมีเพื่อน ๆ เป็นกำลังใจเยอะแยะ ขอบคุณมาก

#5 By chureesan on 2011-04-07 21:31

ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้ต่อไปนะคะ สู้ๆคะ ผลต้องออกมาไม่มีอะไรอยู่แล้ว คาดหวังให้เป็นเช่นนั้นเช่นกันนะคะ ^^ big smile big smile big smile

#4 By iambua on 2011-04-07 20:39

เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้ไม่มีอะไรอย่างที่คุณหมอว่า ช่วงนี้ก็กำลังพยายามปรับตัวให้รับกับความตายได้เหมือนกันค่ะ ตัวเองตายไม่เท่าไหร่แต่กลัวคนในครอบครัวที่เรารักจากไปน่ะค่ะ ยังทำใจไม่ได้ เริ่มศึกษาธรรมะมากขึ้น หวังว่าจะช่วยได้

สู้ๆ นะคะbig smile

#3 By wanako_chan on 2011-04-07 20:36

สู้นะคะcry